O nas

KDS Polska jest jedynym, oficjalnym przedstawicielem organizacji KDS utworzonej przez Mitsusuke Haradę w 1965 roku. KDS to Karate do Shotokai.harada_sensei Na czele KDS stoi Sensei Mitsusuke Harada jako założyciel i honorowy ”prezes” a także komitet techniczny zrzeszający najbardziej zaawansowane osoby z grupy 5 danów. KDS zakłada praktykowanie, studiowanie i rozwój karate jako sztuki walki a nie jako sportu. Jest to jeden z elementów, który odróżnia KDS od innych stylów karate. Należy zauważyć, że KDS tylko ideowo związany jest z karate shotokai. Sensei Harada często podkreśla, że ćwiczymy ortodoxyjny shotokan, który dzisiaj jest już praktycznie nieznany. Z punktu widzenia Senseia, co zresztą często powtarza, shotokan byłby zupełnie inny dzisiaj gdyby nie umarł tak młodo Yoshitaka Funakoshi. Było sprawą zupełnie naturalną, że Gichin Funakoschi widział w swoim synu naturalnego następcę i kontynuatora. Należy pamiętać, że karate Gichina i karate Yoschitaki bardzo się różniło. Upraszczając, Karate Gichina, bardziej sztywne, skoncentrowane było na kata(tak jak praktykowane było na Okinawie) a karate Yoschitaki zorientowane było na praktykowaniu kumite czyli przede wszystkim na ćwiczeniu z partnerem. Zmiana ta miała miejsce już w Japonii a inspiracją dla Yoschitaki były japońskie sztuki walki gdzie podstawą treningu było ćwiczenie z drugą osobą. Partnerami Yoschitaki w treningach i w rozwijaniu karate byli Schigeru Egami i Tadao Okuyama, dwaj późniejsi nauczyciele Senseia Harady. Trzeba pamiętać o tym, że w latach 20-tych i 30 –tych w Japonii, karate nie cieszyło się szacunkiem i uznaniem jako prawdziwa sztuka walki. Ambicją Yoschitaki było doprowadzenie karate do takiego poziomu żeby było postrzegane przez Japończyków jak kendo, judo (zupełnie inne niż dzisiaj), jiu jitsu czy aikido. W końcówce lat 30-tych adepci „Shotkan-Dojo” (tak potocznie nazywano ćwiczących karate) cieszyli się dużym autorytetem. Po śmierci Yoschitaki (1945), Okuyama i Egami cały czas kontynuowali drogę w poszukiwaniu większej mocy dla technik karate. Można zauważyć wielką ich otwartość na inne sztuki walki a przede wszystkim aikido.( Morichei Ueschiba i Noriaki Innoue). EgamiandHarada,1954Egami zapraszał do swojego dojo wielu różnych zaawansowanych adeptów różnych sztuk walki(aikido, karate, jiu jitsu,boks,itd.) Przyjmował na swój brzuch tysiące uderzeń pięścią i stwierdził, że technika karate pomimo, że wygląda na bardzo silną w istocie jest słaba. Dlatego też zmienił on znacznie pracę ciała, dzięki temu, techniki stały się szybsze, mniej „sfocusowane” i dużo bardziej penetrujące. Sensei Harada wspomina, że tsuki Egamiego nawet przez 4 grube poduszki było bardzo penetrujące i bolesne. Według Shigeru Egami, w każdym człowieku drzemie wielka moc. Właśnie w trakcie treningów, poprzez ciężki, fizyczny i umysłowy wysiłek uczymy się generować tę ukrytą siłę a także rozwijać ją w zastosowaniach ataku i obrony. Dlatego też są to treningi tylko dla dorosłych ponieważ wymagają nie tylko koncentracji i wysiłku fizycznego, ale również zrozumienia intelektualnego i fizycznego wielu subtelności związanych z prawidłowym treningiem w obszarze sztuk walki.
Rozwijając karate, KDS w niektórych jego aspektach trzyma się mocno tradycji. Najwyższym stopniem w KDS jest 5 dan. Tego przestrzegał Gichin Funakoshi i tego trzymamy się w KDS. Ideą Gichina Funakoschiego było również to żeby każdy kraj ze względu na różnice kulturowe, osobowościowe, historyczne, itd. rozwijał swoje karate, trzymając się oczywiście kanonów i zasad, według których ćwiczymy.

W związku z tym przyjęliśmy w Polsce następujący system stopni:

Stopnie uczniowskie:

  • pas biały (4 kyu),
  • pas żółty (3 kyu),
  • pas zielony (2 kyu),
  • pas brązowy (1 kyu)

Stopnie mistrzowskie :

  • pas czarny (1-5 dan)

Znajdź nas

Facebook By Weblizar Powered By Weblizar